Wedstrijdje

Sommige dingen in het leven gebeuren heel onverwachts. Je ziet ze niet aankomen. Ineens zakt de vloer onder je voeten weg, en is je hele hebben en houden weg. Alles wat je hebt opgebouwd is weggevallen. Je staat verloren aan de zijlijn, het spel is uitgespeeld. De wedstrijd is over en je hebt verloren. Het besef is hard, en je kan het niet verwerken. Je kan in één zakken, schreeuwen en huilen. Maar het zal niets helpen. Het is gebeurd. Het spel is verloren. En een traan of een schreeuw zal dat echt niet kunnen veranderen. Je bedenkt wat je allemaal anders had kunnen doen, hoe het allemaal anders had gekund. Eigenlijk een excuus. Een sorry. En als er iets waardeloos is, dan is het wel een sorry. Het is gebeurd, je wist dat het niet zo kon, dat het niet mocht, en toch heb je het gedaan. Je probeert het goed te maken met een woord. ‘’Oh, hij heeft sorry gezegd, alles is nu klaar.’’ Nee. Zo gaan die dingen niet. Misschien met kleine dingentjes maar grote fouten blijven je allemaal bij. En het enigste wat je kan hebben is spijt. Had je het maar anders gedaan, tja. Dat is jammer want het spel is al klaar. Je kan schelden, je kan vloeken, je kan huilen, je kan lullen als een brugman, je kan op je hoofd gaan staan, maar het veranderd de situatie niet. Het is gebroken, en het zal nooit meer heel worden. Maar geloof me. Er is zo veel meer in het leven. Je zult opnieuw gelukkig worden. Je zult opnieuw oprecht kunnen lachen. Het duurt misschien wat lang, maar het komt allemaal goed. En het is niet erg om er af en toe aan terug te denken, dat is wel oké. Maar niet te vaak en te lang. De wedstrijd is uitgespeeld, remember?